айғыр


айғыр
зат.
Жылқы тұқымдастар (құлан, тарпаң т.б.) мен жылқының жыныс қуаты жетілген еркегі. Мінезіне, түр-түсіне қарай қойылатын атаулары өте көп. Шақар айғыр, желқуық айғыр (мінезі), құр айғыр, шу асау айғыр (бұрын қолға ұсталған-ұсталмағаны), сәурік (үйірге түспеген), шалқұйрық, құбақай (түсі) т.б. Айғырлар белсіз (бие тоқтамайды), сыңар енді (бір ен), шартық (бір ені сылынбай кеткен), қызтеке (қос жынысты) болуы да мүмкін. Жыныс қуаты жетілген піштірілмеген жылқы тынышсыз болады, семірмейді. Сондықтан үйірге салатын айғырдан басқасы піштіріледі. Үш жасқа дейін айғырды үйірге салуға болмайды.

Қуралұлы А. Қазақ дәстүрлі медениетінің энциклопедиялық сөздігі.— Алматы: «Сездік-Словарь» . 2007.


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.